Майсей Шапшалевіч Ляхавіцкі (1893–1991) – вядомы яўрэйскі савецкі пісьменнік, ураджэнец Жлобіншчыны.
Ён нарадзіўся ў мястэчку Шчадрын. Адсюль ён з’ехаў у Екацерынаслаў ва Украіне. Тут у 1917 годзе Майсей Ляхавіцкі экстэрнам прайшоў курс гімназіі. Уцягнуўся ў палітыку, быў членам партыі “Паалей Цыён”, што прытрымлівалася сацыял-дэмакратычных пазіцый.
У савецкі перыяд Ляхавіцкі адышоў ад палітыкі. У 1921 годзе пераехаў у Маскву з мэтай атрымаць вышэйшую адукацыю. Стаў інжынерам-энергетыкам, абараніў кандыдацкую дысертацыю. Таксама зарэгістраваў шматлікія вынаходніцтвы, за што нашага земляка ўзнагародзілі ордэнам Леніна.
Пісаць Майсей Ляхавіцкі пачаў пасля таго, як пайшоў на пенсію, у 78 гадоў. Пісаў на ідыш. Друкаваўся ў часопісе “Саветыш Геймланд”. Напісаў чатыры аповесці, збіраў фальклор. Найбольшую цікавасць выклікае ягоны летапіс пра малую радзіму – “Сто гадоў існавання яўрэйскага мястэчка Шчадрына”. Упершыню яго надрукавалі у 1982 годзе на ідышы на старонках “Саветыш Геймланд”, потым – у рускамoўнай яўрэйскай газеце “Родник” (1993).

