Сярэдзіна ХІХ стагоддзя выдалася вельмі напружанай для жыхароў жлобінскага Падняпроўя. Адчувалася, што набліжаюцца вялікія перамены. У шляхецкім і моладзевым асяроддзі ўсё часцей гучалі размовы пра
Жлобінскае насельніцтва ў другой палове ХІХ стагоддзя патрапіла пад новую хвалю вялікадзяржаўнай палітыкі русіфікацыі краю. Паўстанні супраць расійскага самадзяржаўя сталі прыкладам гераічнага змагання за свабоду
Адмена прыгону ў 1861 г., буржуазныя рэформы 1860 гадоў у Расіі сталі мацнейшым імпульсам для развіцця эканомікі рэгіёна. У 1870 гадах рэзка павялічылася колькасць новых фабрык
Царызм у канцы XVІІІ стагоддзя прыняў у склад Расійскай дзяржавы дастаткова развітыя ў эканамічным і культурным дачыненні землі. Высокую для таго часу адукаванасць мела шляхта,
Пасля адмены прыгону ў 1861 годзе сельская гаспадарка Магілёўшчыны ў сваім развіцці зрабілі значны крок наперад. Адмена прыгоннага права павысіла мабільнасць сялян, многія з іх
Большасць вясковых школ Жлобінскага раёна былі заснаваныя і пачалі навучаць маладых людзей у канцы ХІХ – пачатку ХХ стагоддзя, яшчэ за царскім часам. Школы для
У ХІХ стагоддзі найбольш дыскрымінаванай групай у сферы адукацыі заставаліся дзяўчаты. Хаця пэўныя магчымасці для навучання жанчын заможных сем’яў на жлобінскіх землях меліся здаўна. Навучанне
Развіццё эканомікі, пэўны рост дабрабыту, паляпшэнне санітарных умоў жыцця і медыцынскага абслугоўвання спрыялі хуткаму, найбольш інтэнсіўнаму за ўсю гісторыю росту насельніцтва Беларусі і Падняпроўя, у
Шасцідзясятыя гады ХІХ стагоддзя сталі часам вельмі важных сацыяльна-эканамічных і палітычных рэформ у Расійскай імперыі. Яны атрымалі неафіцыйную назву “Вялікія рэформы”. І такая велічная адзнака
Становішча насельніцтва жлобінскага Падняпроўя залежала ад той агульнадзяржаўнай або рэгіянальнай палітыцы, што праводзіла расійская ўлада. З дзяржаўных актаў таго часу вынікае, што на тэрыторыі населенай
