Становішча насельніцтва жлобінскага Падняпроўя залежала ад той агульнадзяржаўнай або рэгіянальнай палітыцы, што праводзіла расійская ўлада. З дзяржаўных актаў таго часу вынікае, што на тэрыторыі населенай
Жлобін у 1860 гадах быў звычайным мястэчкам з насельніцтвам каля 1 500 чалавек, а ўжо напрыканцы стагоддзя тут пражывала больш за 3 000 жыхароў. Такі хуткі
У другой палове ХІХ стагоддзя лёс Жлобіна рэзка змяніўся. Магутным штуршком для развіцця Жлобіна і многіх навакольных населеных пунктаў стала развіццё перадавых відаў транспарту. Праз
Пачатак 1880 гадоў падарыў нашчадкам даволі цікавыя і падрабязныя апісанні гарадоў і мястэчак Магілёўскай губерні, у тым ліку Жлобіна, Карпілаўкі, Стрэшына і іншых. З’яўленне найбольш
Перамога над Напалеонам не дапамагла ні развіццю Расіі, ні ейных рэгіёнаў. Савецкія гісторыкі характарызавалі наступныя дзесяцігоддзі як час крызісу феадальна-прыгоннай сістэмы. Калі другая палова царавання
Яўрэяў у Расійскай імперыі прымусова ссялялі ў гарады, ім забаранялі выезд у велікарускія губерні. У выніку да канца XІX стагоддзя яны ўжо складалі палову насельніцтва
Цэнтры большасці гістарычных гарадоў заўважна змяняліся цягам стагоддзяў, але часцяком і сёння яны захоўваюць сваю першапачатковую старажытную планіроўку. Менавіта вуліцы і завулкі найперш сведчаць пра
У Рэчы Паспалітай жлобінскія населеныя пункты доўгі час былі ў адміністрацыйным падпарадкаванні Рэчыцы, а з канца XVIII і ў першай палове XIX стагоддзя яны апынуўся
Войны сярэдзіны XVІІ – пачатку XVІІІ стагоддзяў найперш вынішчалі гарадское насельніцтва Беларусі. Гэта ў сваю чаргу стала мацнейшым ударам па старабеларускай культуры. Аслабленне палітычнай і
Унутраная слабасць Рэчы Паспалітай і агрэсіўная захопніцкая палітыка ейных суседзяў прывялі да падзелаў дзяржавы Аўстрыяй, Прусіяй і Расіяй. У 1772 годзе ў выніку першага падзелу
