By Адам Васілевіч Ждановіч нарадзіўся ў 1885 годзе ў сям’і духавенства, прысвяціўшы сваё жыццё бязбытнаму служэнню Богу і людзям. Атрымаўшы глыбокую духоўную адукацыю і скончыўшы Мінскую духоўную семінарыю, ён быў рукапаложаны ў святарскі сан. З першых гадоў душпастырскай дзейнасці Адам Ждановіч вылучаўся шчырай верай, глыбокай набожнасцю і імкненнем падтрымліваць кожнага патрабуючага, што стала фундаментам яго будучага духоўнага і грамадзянскага подзвігу на беларускай зямлі.
Служэнне ў Жлобіне і выпрабаванні атэістычнымі ганеннямі
У 1920-я гады лёс протаіерэя Адама Ждановіча быў трывала звязаны з горадам Жлобінам, дзе ён стаў настаяцелем Свята-Троіцкага храма. Гэта быў час жорсткіх бязбожных ганенняў і масавых рэпрэсій 1930-х гадоў, калі шматлікія святары падвяргаліся арыштам, а прыходы бязлітасна зачыняліся. Нягледзячы на пастаянны ціск з боку савецкіх уладаў, рэальныя пагрозы рэпрэсій і арышту, айцец Адам Ждановіч не пакінуў сваю паству. Ён мужна працягваў здзяйсняць набажэнствы, таемна апраўляць хрышчэнні і моліцца за вернікаў, захаваўшы царкоўную грамаду ў найцяжэйшыя часы.
Лёс святара быў трагічным: у 1932 г. ён быў арыштаваны па абвінавачанні ў прыналежнасці да антысавецкай групы, якая “…займалася дэструктыўнай дзейнасцю сярод вернікаў, накіраванай на развал калгасаў і зрыў сельгаснарыхтовак”. Святар быў прыгавораны да 5 гадоў папраўча-працоўных лагераў, а яго сям’я – да высялення са Жлобіна тэрмінам на 3 гады. Свята-Троіцкая царква была зачынена.
Вядома, што пасля вызвалення з лагероў, у 1938 годзе, Ждановіч працаваў галоўным бухгалтарам у Комі АССР.
Пасля Другой Сусветнай вайны
Пасля вызвалення Жлобіна ад нямецкіх войскаў протаіерэй Адам Ждановіч накіраваў усе сілы на аднаўленне разбуранага вайной Свята-Троіцкага храма і царкоўнага жыцця. У цяжкія пасляваенныя гады ён заставаўся духоўнай апорай для сотняў удаваў, сірот і савецкіх салдат, якія вярталіся з фронту. Айцец Адам здзяйсняў свае пастырскія абавязкі ў Жлобіне да канца свайго зямнога шляху, здабыўшы глыбокую любоў, павагу і ўдзячнасць вернікаў і ўсіх гараджан.
Адыйшоў у іншы свет выбітны святар 16 лютага 1954 г., пакінуўшы незабыўны след у гісторыі Жлобінскага краю.
22 снежня 1960 года Адам Ждановіч быў афіцыйна рэабілітаваны. Праўда, пасмяротна.
Ушанаванне памяці і значнасць для Жлобіна і Беларусі
Сёння постаць протаіерэя Адама Ждановіча займае пачэснае месца ў духоўнай і гістарычнай спадчыне Жлобінскага края і ўсёй Беларусі. Яго жыццёвы шлях зноў і зноў нагадвае пра каштоўнасць міласэрнасці, вернасці сваім прынцыпам і самаахвярнасці дзеля суайчыннікаў.
У Жлобінскім Свята-Троіцкім саборы дзейнічае пастаянная фотавыстава, прысвечаная гісторыі храма і гераічнаму служэнню протаіерэя Адама Ждановіча. У горадзе рэгулярна праводзяцца памятныя і малітоўныя мерапрыемствы з нагоды гадавін яго служэння і спачыну, у якіх бяруць удзел духавенства, гісторыкі і жыхары горада. Для Жлобіна Адам Ждановіч — гэта не проста душпастыр, а непахісны сімвал ваеннага і духоўнага змагання, стойкасці веры і сапраўдны заступнік родных зямель.
Пахаванне Адама Ждановіча
Айцец Адам Ждановіч пахаваны ў Жлобіне, на “старых могілках”.
