By Постаць Генадзя Васілевіча Говара — гэта яскравы прыклад шматграннай творчай асобы, у якой гарманічна паядналіся выяўленчае мастацтва, паэтычнае слова і навукова-тэхнічны пошук. Яго біяграфія адлюстроўвае складаны і плённы шлях творцы, чыё жыццё цесна звязана са Жлобінскім краяе і Гомельскай зямлёй.
Генадзь Говар нарадзіўся 23 сакавіка 1945 года ў Жлобіне. Бацька будучага мастака падчас Другой сусветнай вайны ў Беларусі быў партызанам. Маці паходзіла з вясковай мясцовасці. У 1949 годзе сям’я пераехала ў Новую Беліцу, якая пазней увайшла ў склад Гомеля.
Працоўны шлях Генадзя Говара распачаўся даволі рана. У 1961 годзе ён пачаў працаваць электроманцёрам на Гомельскім «Лесахімкамбінаце». Вытворчую дзейнасць ён паспяхова спалучаў з вучобай і ў тым жа 1961 годзе скончыў Гомельскую сярэднюю школу працоўнай моладзі № 2.
Шлях да мастацтва і адукацыя (1963–1970)
Імкненне да мастацтва прывяло яго ў 1963 годзе да паступлення ў Мінскае мастацкае вучылішча. Аднак у 1964 годзе юнак быў прызваны на ваенную службу. Пасля дэмабілізацыі ён працягнуў адукацыю ў Каўнаскім тэхнікуме прыкладнога мастацтва (імя С. Жукаса), які паспяхова скончыў у 1970 годзе, атрымаўшы дыплом мастака.
Пасля заканчэння вучобы па размеркаванні Генадзь Говар быў накіраваны на працу ў Гомельскі мастацка-вытворчы камбінат «Мастацтва» Беларускага саюза мастакоў. Першыя мастацкія выставы і літаратурныя публікацыі творцы распачаліся яшчэ падчас вучобы — у 1967 годзе.
Творчасць мастака: ад графікі да чарнобыльскага трыпціха
Мастацкая спадчына Генадзя Говара вылучаецца разнастайнасцю жанраў: ён працуе ў галіне акварэлі, пастэлі, афорта, экслібрыса, плаката і карыкатуры. У 1980-я гады мастак стварыў адзін з найбольш знакавых сваіх твораў — трыпціх «Чарнобыль», у які ўвайшлі карціны «На Палессі ціха-ціха…», «Прыпяць – горад-прывід» і «Цішыня», што перадаюць трагічную праўду пра Чарнобыльскую катастрофу.
Акрамя таго, на мяжы тысячагоддзяў Генадзь Говар стварыў унікальны графічны цыкл з 20 прац, які прадстаўляе панараму 20-ці стагоддзяў і ўвайшоў у перасоўную выставу «Па гомельскім Палессі» (2007–2009 гг.). Ён таксама аформіў каля 100 кніжных выданняў для беларускіх і замежных выдавецтваў у ЗША, Германіі, Францыі і Расіі. Сёння яго творы захоўваюцца ў музеі Гомельскага палацава-паркавага ансамбля, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, фондах Беларускага саюза мастакоў, а таксама ў прыватных калекцыях.
Літаратурнае служэнне, вынаходніцтва і грамадскае прызнанне
Рэалізаваўшы сябе як майстар выяўленчага мастацтва, Генадзь Говар дасягнуў вялікіх поспехаў і ў літаратуры. Ён з’яўляецца аўтарам кніг паэзіі і прозы, сярод якіх «Мае абпаленыя крылы…», «Незамглёная ўсмешка», «Мой нечаканы вершапад», паэма «Князь-возера», гумарыстычны зборнік «Ты мяне пацалавала» і «Акунёўская бітва».
Адметнай рысай яго біяграфіі з’яўляецца вынаходніцкая дзейнасць: Генадзю Говару належыць офіцыйны патэнцыйна запатэнтаваны транспартны сродак з прывадам пнеўмарухавіка.
За плённую працу Генадзь Говар атрымаў высокае грамадскае прызнанне. З 1990 года ён з’яўляецца членам Беларускага саюза мастакоў, з 2003 года — членам Саюза пісьменнікаў Беларусі, а з 2012 года — адказным сакратаром Міжнароднага саюза пісьменнікаў і майстроў мастацтваў. Ён таксама з’яўляецца членам Міжнароднага саюза пісьменнікаў і журналістаў у Лондане. Творца адзначаны літаратурнымі прэміямі імя М. Доўнар-Запольскага (Беларусь), Ежы Гедройца (Польшча) і Баяна (Расія).
У 2015 годзе яму было прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін Жлобінскага раёна».
