By Майсей Моталевіч Чавускі, які ўвайшоў у гісторыю беларускай літаратуры пад творчым імём Міхась Чавускі, нарадзіўся 25 снежня 1904 года ў мястэчку Шапілава (цяпер Майскае), што на Жлобіншчыне.
Ён нарадзіўся ў сям’і вясковага шаўца. У 1917 – 1924 гадах працаваў наборшчыкам у друкарні ў Жлобіне, загадваў хатай-чытальняй у в. Майскае Жлобінскага раёна.
Менавіта жлобінская зямля стала тым вытокам, дзе сфарміраваўся назіральны розум будучага майстра беларускай сатыры і драматургіі.
Станаўленне журналіста і першыя літаратурныя крокі
У 1924 г. пераехаў у Мінск. Служыў у пагранічных войсках (1926-1928). Працаваў у Белспажыўсаюзе (19301932), рэдакцыях газет «Советская Белоруссия», «Звязда», мінскай раённай газеце, у райкоме КП(б)Б г. Мінска. У 1934-1937 гг. вучыўся завочна ў Камуністычным інстытуце журналістыкі ў Ленінградзе. З артыкуламі ў рэспубліканскім друку пачаў выступаць у 1937 г. У 1938 – 1941 г. быў галоўным рэдактарам БелТА.
Вайсковая сатыра
У час Другой Сусветнай вайны ў Беларусі працаваў адказным рэдактарам газеты-плаката «Раздавім фашысцкую гадзіну». З сакавіка 1942 года газета-плакат, пазней — сатырычны часопіс ЦК КП(б)Б. Спачатку выдаваўся ў Гомелі, потым у прыфрантавой паласе, у Маскве, у Навабеліцы, Мінску. Выданне змяшчала фельетоны, памфлеты, літаратурныя творы, карыкатуры, якія высмейвалі нацысцкіх дзеячаў і войска, заклікалі да барацьбы з ворагам.
У выданні друкаваліся творы Якуба Коласа, Янкі Купалы, Анатоля Астрэйкі, Петруся Броўкі, Янкі Брыля, Кандрата Крапівы, Кузьмы Чорнага, Івана Ахрэмчыка, Л. Брадатага, Анатоля Волкава і іншых пісьменнікаў і мастакоў.
Затым Міхась Чавускі займаўся сатырычнай газетай Вілейскага абкаму «Партизанское слово» (1943).
Плённая сатырычная і драматургічная творчасць пасля вайны
У пасляваенныя гады працаваў на розных пасадах у Камітэце па радыёвяшчанню пры СНК БССР, часопісе «Вожык», у СП БССР. Ён доўгі час плённа працаваў у рэдакцыі славутага сатырычнага часопіса «Вожык», дзе яго гумарэскі, фельетоны і байкі карысталіся шырокай папулярнасцю сярод чытачоў па ўсёй Беларусі.
Выдаў зборнікі апавяданняў, фельетонаў, аднаактовак і сцэнак «Крытычны момант» (1954), «Індык на курорце» (1960), «Рука руку мые» (1964), «Чаму ж не смяяцца?» (1969), «Стрэляны Вераб’ёў» (1976), «Фарбамі гневу» (1975).
Спадчына і ўшанаванне памяці
Жыццёвы шлях пісьменніка завяршыўся 1 ліпеня 1984 года ў Мінску, але яго літаратурны набытак працягвае жыць. На малой радзіме аўтара — у Жлобінскім раёне — памяць пра выдатнага земляка свята шануецца: праводзяцца памятныя вечары, літаратурныя сустрэчы і выставы, прысвечаныя юбілейным датам пісьменніка.
Творчасць Міхася Чавускага застаецца важнай старонкай беларускай сатыры XX стагоддзя.