By Развіццё беларускай навукі ў другой палове XX стагоддзя вылучаецца фарміраваннем магутных рэгіянальных навуковых асяродкаў. Адной з найбольш яскравых постацей у гэтым гістарычным працэсе стаў Іван Мартынаў (Іван Платонавіч Мартынаў) — выбітны беларускі матэматык, доктар фізіка-матэматычных навук, які паклаў пачатак гродзенскай навуковай школе аналітычнай тэорыі дыферэнцыяльных ураўненняў.
Іван Мартынаў нарадзіўся 12 жніўня 1938 года ў вёсцы Антонаўка, Майскі сельсавет, Жлобінскі раён.
Ваеннае і пасляваеннае дзяцінства гартавала характар будучага навукоўца, а імкненне да дакладных навук вызначыла яго далейшы прафесійны шлях.
Сям’я Івана Мартынава ў часы Другой Сусветнай вайны ў Беларусі зазнала пераслед і страты.
Новае жыццё ў Гродна: бліскучая кар'ера педагога і навукоўцы
Мартынаў скончыў фізіка-матэматычны факультэт Гродненскага педагагічны ўніверсітэта ў 1961 годзе. Пасля была служба ў войску.
У 1965 годзе ён пачаў працаваць выкладчыкам, а пасля атрымання доктарскай ступені ачоліў кафедру дыферэнцыяльных ураўненняў і аптымальнага кіравання Гродненскага ўніверсітэта.
У 1989 годзе Іван Мартынаў бліскуча абараніў доктарскую дысертацыю, а ў 1990 годзе яму было прысвоена вучонае званне прафесара.
Менавіта яго намаганнямі ў Гродна была створана навукова-даследчая лабараторыя і сфарміравалася адмысловая навуковая школа, вядомая сваімі даследаваннямі рухомых асаблівасцей сістэм дыферэнцыяльных ураўненняў. Ён выхаваў цэлы шэраг кандыдатаў і дактароў навук, стварыўшы трывалы падмурак для развіцця ўніверсітэта.
Прызнанне і спадчына
За дзесяцігоддзі плённай навукова-педагагічнай дзейнасці Іван Платонавіч Мартынаў апублікаваў больш за 270 навуковых прац, у тым ліку манаграфіі і падручнікі для студэнтаў ВНУ. Яго грунтоўныя даследаванні здабылі шырокае прызнанне як у Беларусі, так і за яе межамі.
За заслугі перад беларускай навукай і адукацыяй вучоны быў ушанаваны ганаровым званнем «Заслужаны работнік адукацыі Рэспублікі Беларусь» і быў абраны Ганаровым прафесарам ГрДУ імя Янкі Купалы.
