Усевалад Сцебурака (Усевалад Мікалаевіч Сцебурака) нарадзіўся 17 ліпеня 1981 года ў Жлобіне. Багатая гістарычная спадчына родных мясцін і прыродная зацікаўленасць мінуўшчынай скіравалі яго да прафесійнага вывучэння гісторыі.
У 2003 годзе ён паспяхова скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка. Імкнучыся да паглыблення ведаў і навуковай працы, Усевалад Сцебурака працягнуў адукацыю ў аспірантуры БДПУ, якую скончыў у 2006 годзе. Фундаментальная гістарычная падрыхтоўка стала трывалым падмуркам для яго далейшай творчасці, дзе гістарычны факт і метафара ўтварылі адзіную прастору.
Літаратурны шлях і паэтычны набытак
Паралельна з навуковымі зацікаўленасцямі Усевалад Сцебурака актыўна выявіў сябе ў беларускім літаратурным працэсе. Яго першыя паэтычныя публікацыі прыцягнулі ўвагу чытачоў і крытыкаў глыбокай метафарычнасцю, грамадзянскай лірыкай і ўвагай да філасофскіх праблем чалавечага існавання.
Ужо ў 2004 годзе яго творчы талент быў адзначаны прэстыжнай літаратурнай прэміяй «Залаты апостраф» часопіса «Дзеяслоў» у намінацыі «Дэбют».
Этапнымі падзеямі ў яго літаратурным жыцці стала выданне аўтарскіх зборнікаў:
- «Крушня» (2007)
- «Бег па самаадчуванні» (2013)
- «Сны дарог» (2017)
- «Сцебуракаў лёс» (2022)
- «Беларускія зоркі» (2024)
У 2024 г. У. Сцебурака стаў лаўрэатам Прэміі імя Міхася Стральцова.
Музейная справа, тэлебачанне і грамадска-культурная праца
Прафесійны шлях Усевалада Сцебуракі вылучаецца разнастайнасцю. Ён працаваў у галіне выкладання, а таксама набыў значны досвед музейнай працы ў Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь, дзе спрыяў папулярызацыі гісторыі і захаванню помнікаў матэрыяльнай культуры.
Значнае месца ў яго біяграфіі займае культурна-асветніцкая дзейнасць на тэлебачанні, дзе ён выступаў у якасці аўтара і вядучага тэматычных праграм, прысвечаных літаратуры і гісторыі.
Усевалад Сцебурака займаў адказныя пасады ў Саюзе беларускіх пісьменнікаў, працуючы намеснікам старшыні і выканаўчым сакратаром гэтай творчай суполкі. На гэтых пасадах ён займаўся каардынацыяй культурных праектаў, арганізацыяй літаратурных імпрэз і падтрымкай творчых ініцыятыў.
Ты новыя мовы вучыцьмеш старанна
і пойдзеш у далёкі сусвет,
а я паступлю ў інстытут туманаў
на восеньскі факультэт.
Сустрэнуць цябе невядомыя зоры
і шлях на чатыры бакі,
А я буду ніткі тутэйшых сцяжынак
наматваць у клубкі.
Па ветры пускаць павуцінне і лісце,
начныя запальваць агні,
і цёплай смугою захутваць дрэваў
азяблыя карані…
Збіраць журавоў на балотах у стаі,
буслоў кіраваць на адлёт,
і хвалям азёрным спяваць калыханкі,
і рэчкам прыкладваць лёд…
Хай нашая восень табе будзе сніцца —
ты памятай гэту зямлю.
Я сум успамінаў, як пляшку па чарках,
па лужынах разалью…
Усевалад Сцебурака, 2022 год.

