Фёдар Волкаў (Фёдар Кандратавіч Волкаў, у некаторых крыніцах — Воўк) нарадзіўся 17 сакавіка 1847 года ў вёсцы Крачкоўка Палтаўскай губерні. Ён увайшоў у гісторыю як сусветна вядомы навуковец — выбітны антраполаг, этнограф і археолаг, які прысвяціў жыццё даследаванню традыцыйнай культуры і антрапалогіі ўсходніх славян. Навуковы шлях Волкава пачынаўся ў Нежынскі ліцэі і Кіеўскім універсітэце, а пазней праз палітычны пераслед ён быў вымушаны з’ехаць у эміграцыю, дзе працягнуў адукацыю ў Сарбоне ў Парыжы. Вярнуўшыся ў Расійскую імперыю, ён працаваў прыват-дацэнтам Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта і загадваў этнаграфічным аддзелам Рускага музея. За гады даследчыцкай працы ён сабраў унікальныя калекцыі, якія налічваюць тысячы каштоўных этнаграфічных экспанатаў.
Фатальны маршрут 1918 года і трагедыя ў Жлобіне
Трагічны 1918 год стаўся фатальным для навукоўца. Ён атрымаў запрашэнне ўзначаліць кафедру антрапалогіі ва Украінскім дзяржаўным універсітэце ў Кіеве. Едучы па дарозе з Петраграда да Украіны, 29 чэрвеня 1918 года на чыгуначнай станцыі Жлобін яго жыццё выпадкова і трагічна абарвалася.
Навуковец захварэў на сыпны тыф і памёр наўпрост падчас прыпынку цягніка ў нашым горадзе. Трагічная смерць у дарозе перапыніла яго маштабныя навуковыя планы і стваральную працу.
Страчаная магіла і гістарычная памяць
Цела сусветна вядомага даследчыка былі вымушаны пахаваць наўпрост у Жлобіне. Паводле матэрыялаў пошукавай працы, праведзенай даследчыкамі ў 2013 годзе, пахаванне адбылося на старых мясцовых праваслаўных могілках па вуліцы Карла Маркса (былой Царкоўнай). Гэты некропаль быў заснаваны ў канцы XIX стагоддзя і афіцыйна закрыты ў 1960-я гады. На жаль, у пазнейшы савецкі час праз тэрыторыю могілак праклалі новую дарогу ў напрамку Рагачова. Бульдозеры знішчылі раннія пахаванні 1920-х гадоў і больш ранніх часоў, у выніку чаго магіла Фёдара Волкова была канчаткова страчана для навукоўцаў і нашчадкаў.

