By Мікола Лупсякоў (Мікалай Радзівонавіч Лупсякоў) нарадзіўся 4 сакавіка 1919 года ў Маскве ў сялянскай сям’і. Яго бацька паходзіў з вёскі Папаратнае (Жлобінскі раён). У 1921 годзе сям’я пераязджае ў вёску Вішанька (цяпер Рагачоўскі раён Гомельскай вобласці), дзе і прайшло дзяцінства будучага пісьменніка.
Запэўніўшыся ў сваім прызванні да літаратуры, Мікола Лупсякоў атрымаў добрую адукацыю. Ён скончыў камунальны тэхнікум, а ў 1935–1941 гадах вучыўся на філалагічным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта і ў Камуністычным інстытуце журналістыкі ў Мінску. Ужо у даваенны час ён пачаў друкавацца, праявіўшы сябе як таленавіты празаік.
Удзел у Другой Сусветнай вайне і «акопная праўда»
З пачаткам Другой Сусветнай вайны ў Беларусі Мікола Лупсякоў быў мабілізаваны на фронт. Будучы артылерыстам, ён удзельнічаў у баях за Маскву, ваяваў на Цэнтральным, Варонежскім франтах, пад Харкавам. У 1943 годзе быў цяжка паранены пад Харкавам, і пасля складанага лячэння быў дэмабілізаваны.
Баявы досвед стаў фундаментам для яго ваеннай прозы. Мікола Лупсякоў быў адным з тых пісьменнікаў, хто прынёс у беларускую літаратуру сапраўдную «акопную праўду» — праўдзівае, глыбокае і драматычнае адлюстраванне франтавой штодзённасці і героікі звычайных салдатаў.
Літаратурная творчасць і прафесійная дзейнасць
Пасля дэмабілізацыі і ў пасляваенныя гады Мікола Лупсякоў актыўна працаваў у рэдакцыях вядучых беларускіх часопісаў і газет. Ён займаў адказныя пасады ў рэдакцыях часопісаў «Вожык», «Полымя», «Беларусь», а таксама ў газеце «Літаратура і мастацтва».
Яго літаратурная спадчына: «Першая атака» (1944), «Апавяданні» (1947), «Мост» (1947), «Дружба» (1952), «Чырвоны бераг» (апавяданні і нарысы, 1954), «Дняпроўская чайка» (1957, 1988), «Паядынак» (1957), «У вераб’іную ноч» (1958), «Ля пераправы» (1959), «Прырэчча» (аповесць і апавяданні, 1961), «На берагах Дняпра» (1966), Выбраныя творы (1968). Пасля смерці пісьменніка выйшлі зборнікі апавяданняў «Міхалаў дуб» (1974), «Дняпроўская чайка» (1988). Акрамя ўласнай прозы, ён быў вядомы як плённы перакладчык, які перакладаў на беларускую мову творы рускіх і замежных аўтараў.
Пісьменнік пайшоў з жыцця 12 лютага 1972 года ў Мінску, пакінуўшы багатую літаратурную спадчыну.
