Магчыма, найболей спакойным і паспяховым для Жлобіна і наваколля быў час з 1908 па 1913 гг., калі пасля рэвалюцыі і эканамічнай дэпрэсіі пачаўся перыяд бурнага эканамічнага
Савецка-германская вайна стала працягам Другой Сусветнай і пачалася 22 чэрвеня 1941 года. Гэта была адна з самых крывавых войн у нашай гісторыі. Ейным закладнікам стаў
“Рускі павінен памерці, каб мы жылі” – пад такім дэвізам гітлераўцы пачалі вайну. Такі быў іх “новы парадак”. Гэты “парадак” ладзілі праз масавае знішчэнне мірнага
Насельніцтва Жлобіна і раёна хутка разабралася ў сутнасці нацысцкага “новага парадку”. Паступова разгарнуўся масавы партызанскі і падпольны рух. Жлобінцы ўключыліся ў барацьбу супраць гітлераўскіх захопнікаў.
Чырвоная армія перамагла ў Курскай бітве восенню 1943 года. Пасля гэтага яна пачала наступ са ўсходу ў накірунку ракі Днепр на аграмаднай прасторы ад Дзвіны
Першыя пасляваенныя гады былі вельмі цяжкімі і напружанымі для Жлобінскага краю. Тысячы людзей жылі ў зямлянках, не ставала самага неабходнага рыштунку. Тутэйшыя ўзгадваюць, што горад
У другой палове ХІХ стагоддзя лёс Жлобіна рэзка змяніўся. Магутным штуршком для развіцця Жлобіна і многіх навакольных населеных пунктаў стала развіццё перадавых відаў транспарту. Праз
Пачатак 1880 гадоў падарыў нашчадкам даволі цікавыя і падрабязныя апісанні гарадоў і мястэчак Магілёўскай губерні, у тым ліку Жлобіна, Карпілаўкі, Стрэшына і іншых. З’яўленне найбольш
Прымусовае ўключэнне ў склад Расійскай імперыі мела для Жлобіншчыны (і для астатніх беларускіх зямель) як адмоўныя, так і станоўчыя наступствы. Але нават станоўчыя пераўтварэнні сталіся
У пачатку ХХІ стагоддзя пры абмеркаванні праектаў герба Жлобіна асноўнай ідэяй геральдыстаў напачатку была даць гораду і раёну варыянт герба магнацкага роду Хадкевічаў. На гэта
